Tokota rocks! Woensdag zag ik hun soundcheck voor een live sessie bij Studio Brussel voor Volt. Ik ken de Phill, de bassist, die ook een getalenteerde monteur is en fantastische kerel om mee samen te werken. Maar ik had hen nog nooit live bezig gezien. Ze spelen stevige strakke stoere rock. Luister zelf op hun myspace Tokota en naar het interview bij Volt met de accoustische versie van hun eerste single All So Clear.

Vorige woensdag 10 minuten lang Jean-Claude Vandamme himself geïnterviewd naar aanleiding van zijn nieuwe film J.C.V.D. ’t Was een zeer vreemde ervaring. Net voor de babbel (in een loge van de Carré in Willebroek) liet J-C zijn handen poederen door zijn mannelijke oudere assistent. Ik vroeg hem:”Shall we do the interview in English or in French?” waarop hij grapte “In Flemish”. Ik zei dat ik niet wist dat hij Nederlands sprak en hij zei dat zijn moeder Flamande is. Toen ging hij zitten en zei hij: “In English” waarop hij 5 minuten lang heel slecht Engels sprak.

Halverwege mijn babbel ben ik overgeschakeld op ‘t Frans en die taal gaat hem toch een pak beter af. 

(more…)

Op maandag een heerlijk confronterende speech van Sir Bob Geldof gehoord in de Waagnatie in Antwerpen. Hij begon met een mooie sneer: ‘It is good being in Belgium. For our African friends it is the proof that you can run a country without a government.’ Vervolgens schopte hij alle aanwezigen 45 minuten lang een geweten. Het was muisstil in de zaal.

Na de speech vertrokken Prinses Mathilde en President Ellen Johnson-Sirleaf van Liberia (de 1e vrouwelijke president van Afrika) zoals voorzien. Ook eregenodigden Karel en Mireille de Gucht repten zich naar buiten. Maar geheel onverwacht stroomde de rest van de zaal ook leeg. En dat was voor het défilé en het dessert.  Ze hebben daar nogal wat moussekes en schuimkes mogen weggooien

Hoewel interviews niet voorzien waren, heb ik Sir Bob toch 2 vragen gesteld toen hij op ‘t punt stond op café te gaan met Patrick Janssens en Johan Vande lanotte. Hij zei dat Antwerpen als wereldcentrum voor de diamant niets te vrezen heeft omdat er zoveel kennis en vakmanschap aanwezig is. (more…)

Vorige week 3 dagen naar de Waddenzee gegaan voor een perstrip van het surfmerk O’Neill. Kennis gemaakt met de surfersmentaliteit. Deze T-shirt vat ‘t goed samen.

Geniale vondst gezien op het strand van Vlieland: de Vliehorstmobiel schrijft er met zijn achterbanden gedichten in het zand.

De Bv van dienst was Zohra. Zij is sinds de Sultans of Surf (vorig jaar in Marokko) het gezicht van O’Neill in België. Ze draaide een fijne dj-set in Café de Zeevaert op Vlieland (foto volgt nog) en genoot van de boottocht naar de zeehonden, maar golfsurfen lukte langs geen kanten.

Dat leer je dan ook niet in 1,2,3. Alleen is een vallende Zohra niet ideaal om een Rdl-stuk over te draaien. Maar wel een heel coole madam.

In ‘t Wit Paard in Kobbegem, of all places, was ik donderdag getuige van een soort verbroedering tussen Vrt en Vtm.
Ik had nog nooit een gezamelijke pc van Vrt en Vtm meegemaakt. Laat staan eentje waarop de programmadirecteur van Vtm de mediamanager van Vrt met een big smile samen op de foto gaan.

De verbindende krachten waren deze keer geen tsunami, maar de gebroeders Wauters. Zij vieren dit jaar Clouseau 20. En niet omdat ze 20 jaar bestaan, zei Koen, maar omdat ze nu 20 jaar plaatjes maken.
En voor ik het vergeet : de reden van de pc. De zenders gaan samen in Vlaanderen op zoek naar de ultieme Clouseau song. Je kan ook stemmen via de site van Clouseau. Misschien moeten ze er dan maar ineens een soort nationale Clouseau test van maken

Dit zelfportret maakte ik 2  jaar geleden op de toiletten van de Vrt. ‘t Was op 2 minuten gefikst, want je wil natuurlijk niet betrapt worden door een collega terwijl je jezelf staat te fotograferen. Toch is en blijft het één van mijn populairste foto’s op flickr. Ik denk dat het zachte licht van de Tl-lamp veel doet en de tegels op de achtergrond. Ik heb er nog foto’s gemaakt, maar nu is ‘t lang geleden. Misschien spring ik er morgen nog wel eens binnen…

Haha, het is zover! Eindelijk mocht ik ook eens aan een muur hangen. Het zit zo: bij de VRT waren ze op zoek naar medewerkers die een camera kunnen vasthouden en een selectie van hun foto’s wilden tentoonstellen. En dan kwamen ze natuurlijk bij mij uit
Via het interestingness mechanisme van Flickr was de selectie vlug gemaakt. Hieronder een foto van ‘t eindresultaat. Achter mij zie je mijn producer Herta meegenieten van het succes