Ja, ‘t was dik in orde, het lanceringsfeest van de Lavazza kalender 2009. Alleen al de locatie: de villa Miani bovenop één van de 7 Romeinse heuvels met zicht op Rome.

De persconferentie duurde wel tergend lang met een Italiaanse komiek die de hele geschiedenis van Italië wilde vertellen, maar dan stond daar ineens Annie Leibovitz!

Spijtig dat zij haar microfoon op een meter afstand van haar mond hield, maar ‘t was wel de Annie L! Interviews gaf ze niet, maar toen ik tijdens “het half uurtje exclusief voor de Italiaanse pers” even ging checken wat er in de perszaal gebeurde, stond Annie daar toch maar lekker omringd door een Italiaanse persmeute.

Ik heb mijn stoute schoenen aangetrokken en me er met ploeg tussengewrongen en zo heb ik toch 2 vragen aan Annie kunnen stellen. Een goede foto heb ik niet van haar kunnen maken, maar ze is dan ook iets minder fotogeniek dan haar in dit geval Italiaanse modellen.

Giuseppe Lavazza, de kroonprins van het koffie-imperium, poseert hier met 4 van de 5 kalendermodellen. Met de dames uiterst link en rechts had ik een toffe babbel. Ze wonen allebei in New York en zijn al lang bezig in ‘t vak. De kortharige heb ik in ‘t Italiaans geïnterviewd, alleen de blondine was weg voor ik haar te pakken kreeg. Wie er helemaal niet kwam opdagen was Elletra Rosselini, ja, de dochter van Isabella.

Ze laten er bij Lavazza ook geen gras over groeien: op de luchthavens van Rome en Zaventem waren de oude foto’s al vervangen door de Leibovitz shots.

Twee keer raden wat er in deze pizza doos zit

Ik heb er de Atlantische Oceaan voor moeten oversteken, maar nu weet ik eindelijk welke Bh mij als gegoten zit. Gisteren kreeg ik een ‘fitting’ van Chantelle in het hotel en ik zat er een cupmaat naast - oh, jee! Merci Chantelle!

Mijn cup is mijlen ver van die van Stephanie Seymour ;0) zij is groot, gespierd en tegelijkertijd rank en rondborstig. Ze is nu 39, moeder van 4 kids en is weer helemaal ‘hot’. Ze is ‘t gezicht van Chantelle, maar doet ook campagnes voor Sisley, Louis Vuiton en Salvatore Ferragamo met Cindy Crawford. De modellen van de eighties zijn bezig aan een revival. Ik interviewde Stephanie op de ‘rooftop’ van het poepchique Gramercy Park Hotel. ‘t Verslag zie je donderdag in de rode loper.

Voor mij was ‘t eens wat anders, zo met de limo afgehaald worden op JFK en slapen in het Gramercy Park Hotel. De foto’s volgen nog. Cheers!

Oh, I am so excited: Morgen naar the big Apple - en euh, ja, in business dan nog wel - met de spiksplinternieuwe Jet Airways (en dat heeft niks te maken met JetAir).

Lang leve Chantelle! Zij waren zo content van mijn reportage over hun Passionata lingerie (in de Crazy Horse), dat ze me nu uitnodigen op een verwentrip met als hoogtepunt een interview met topmodel Stephany Seymour in de Gramercy Park Hotel. I am all for it!!

Ik heb nog nooit zo hard moeten bleiten als met ‘The Story of the Weeping Camel’ op Canvas zondagavond. Het is een documentaire over een herdersfamilie in de Gobi-woestijn in Zuid-Mongolië. Een studentin (met roots in Mongolië) van de filmhogeschool van München maakten de film en chapeau! Ik voelde me als een ‘fly on the wall’. Ze bereikte het tegenovergestelde van alle Toast Kannibalen, Stanley’s Routes en Peking Expressen samen. Meer van dat!

Décidemment, ik krijg de laatste tijd nogal wat wereldvedetten te zien In ‘t weekend met de Thalys snel op en af naar Parijs gereisd om er ‘the one and only Céline Dion’ 10 minuten te interviewen. Uit goede bron vernam ik dat ze 2 uur bij de schminkster had gezeten. Tja, geen wonder dat ze er dan uitziet als een wassen beeld.

‘t Interview (ter promotie van haar nieuwe album Taking Chances) was zéér professioneel en wat fake, maar nu ik ‘t net heb gevisioneerd valt ‘t allemaal wel mee. Ze komt heel vriendelijk over.  ’t Was allemaal te doen in het poepchique Hotel George V vlakbij de Champs Elisées (waar ik enkele jaren  geleden Liza Minelli interviewde voor rdl), waar je geen kamer hebt onder de 1000 euro.

Vorige week 3 dagen naar de Waddenzee gegaan voor een perstrip van het surfmerk O’Neill. Kennis gemaakt met de surfersmentaliteit. Deze T-shirt vat ‘t goed samen.

Geniale vondst gezien op het strand van Vlieland: de Vliehorstmobiel schrijft er met zijn achterbanden gedichten in het zand.

De Bv van dienst was Zohra. Zij is sinds de Sultans of Surf (vorig jaar in Marokko) het gezicht van O’Neill in België. Ze draaide een fijne dj-set in Café de Zeevaert op Vlieland (foto volgt nog) en genoot van de boottocht naar de zeehonden, maar golfsurfen lukte langs geen kanten.

Dat leer je dan ook niet in 1,2,3. Alleen is een vallende Zohra niet ideaal om een Rdl-stuk over te draaien. Maar wel een heel coole madam.