Ja, ja, ‘t is me gelukt! Ik heb op zondag 20 door Parijs gelopen met mijn maatje Chantal. En zeggen dat ik een jaar geleden met moeite een half uur kon lopen.

Ik heb wel nog gigantische spierpijn in mijn dijbenen, maar ‘t is minder erg dan na de 20 km van Brussel in mei. Toen kon ik de volgende dag amper op mijn benen staan. En hoewel ik veel te weinig heb getraind sinds mei, heb ik toch mijn tijd verbeterd: 2u11min in plaats van 2u25min

Vertrekken én aankomen aan de Eiffeltoren is wel dé max. Ik heb foto’s getrokken met mijn gsm (before and after), maar ik heb geen flauw idee hoe ik die op mijn mac krijg. Iemand een tip? Nu op naar de volgende 20km. Die van Madrid of Rome of New York? Moet ik dringend ‘ns onderzoeken…

Vorige week 3 dagen naar de Waddenzee gegaan voor een perstrip van het surfmerk O’Neill. Kennis gemaakt met de surfersmentaliteit. Deze T-shirt vat ‘t goed samen.

Geniale vondst gezien op het strand van Vlieland: de Vliehorstmobiel schrijft er met zijn achterbanden gedichten in het zand.

De Bv van dienst was Zohra. Zij is sinds de Sultans of Surf (vorig jaar in Marokko) het gezicht van O’Neill in België. Ze draaide een fijne dj-set in Café de Zeevaert op Vlieland (foto volgt nog) en genoot van de boottocht naar de zeehonden, maar golfsurfen lukte langs geen kanten.

Dat leer je dan ook niet in 1,2,3. Alleen is een vallende Zohra niet ideaal om een Rdl-stuk over te draaien. Maar wel een heel coole madam.