Ik vond Regi’s remix van Nicole en Hugo’s succesnummer Goeiemorgen Morgen maar niks, maar wat een ambiance daar in Regi’s studio in Zolder. Toen wij er met de ploeg aankwamen om 15u, waren de stemmen al ingeblikt. Ze hadden maar 2 keer moeten zingen. Dus speciaal voor ons hebben Regi en Nicole en Hugo alles nog even opnieuw gedaan. That’s Tv folks
here is the result
En daarna kregen we allemaal nog taart en koffie van de beeldschone Elke Vanelderen, mevrouw Regi.
Ik blijf er versteld van staan hoe hard Nicole en Hugo met elkaar vergroeid zijn. Schoon om te zien. Ik kan me niet voorstellen dat die 2 ooit ruzie maken.
Geen enkele cameraploeg te zien in de Ab op dinsdagavond. Maar wat een show van de oude bluesman Seasick Steve. Hij is al dik in de zestig, maar hij zag er een pak jonger uit en bewoog erg soepel.
De man brak pas door in 2007 toen hij in de Hootenany Nieuwjaarsshow van Jools Holland optrad: “I can’t believe it, all of the sudden I’m like the cat’s miaow!”
Donderdag was Lilly Allen in ‘t land om haar nieuwe album te promoten. Lilly zag er heel goed uit : mooi bruin (van haar vakantie op de Caraïben) en een pak vermagerd ook. Evy Gruyaert deed het interview en dus was ik de regisseur. Ik had ook een dvd-cam mee om wat extra shots te draaien.
Totaal niks had ik verwacht van het optreden van Alana - vroeger beter bekend als Miss Latex Alana Dante - maar toen ze haar eerste song begon, kreeg ik zowaar kippenvel. Go and listen for yourself op de rode loper pagina
Chapeau: wat een stem! Met een grote cool en quasi accentloos zong ze nummers als Vincent, Cry me a river and I started a joke. In haar interview was ze ook no-nonsense open en eerlijk. Ze werkt verdorie in een beenhouwerij. Ze zou nochtans niet uit de toon vallen in de chicste hotelbars of jazzclubs.
PS: Alana vertelde me ook nog vanwaar ‘t idee kwam van die afschuwelijke latex pakjes. Ze was vroeger fitnessinstructeur. Haar manager vond al die spieren maar niks en het latex pakje bood soelaas
Alana smolt er ook letterlijk in weg.
… dat zijn Henk Hofstede, Henny Vrienten en Frank Boeijen en dat is ook de titel van hun eerste plaat samen.
Ik vond het een eer om die drie monumenten van de Nederlandse pop te mogen interviewen. Maar ‘t was ook wat intimiderend zo’n 3 straffe heren tegelijkertijd interviewen en dus vergat ik een foto te maken.
Daarom besloot ik het tijdens hun soundcheck te doen en ik was zowaar een kort stukje aan het filmen, toen de Hollandse EMI madam sneerde: “Wat ben je aan het doen? Waarvoor moet dat dan dienen? Nou, dat zou ik maar niet doen!”
Het optreden was heel cool en de sfeer onge-lo-fe-lijk. Ik heb echt moeten lachen om hun medeplichtigheid. Enfin, ze komen ook naar Vlaanderen en de AB.
Morgen montage en morgenavond in de rode loper.
Net terug van Berlijn. De mannen van Depeche Mode gaven er een persconferentie om hun nieuwe wereldtournee aan te kondigen. De titel klinkt lekker arrogant: Tour of the Universe 2009, maar dat moet kunnen voor mannen van dat kaliber.
Niet ik, maar Peter Luts (de dj/producer achter Ian Van Dahl en Lasgo) deed het interview. Hij is een gigantische fan van Depeche Mode, maar was bloednerveus. Een typisch voorbeeld van fan-ontmoet-idool-en-slaat-tilt. Benieuwd hoe ik dat zal oplossen in montage.
Leuke bijkomstigheid: we vlogen op de Tempelhof Flughafen en die sluit op 25 oktober 2008. ‘t Was dus één van de laatste SN-vluchten op Tempelhof. Genoten van de indrukwekkende architectuur. Ik snap niet waarom die luchthaven dicht moet.
Moby arrived with a mega jetlag in Brussels. But he was busy as a bee.
First he had an interview for Studio Brussels. Then there was the Volt reporter who wanted him to play a copple of covers with a twist. To record these experiments we had to look for a piano. I suggested the Marconi Studio where there is a nice piano. It sounded nice enough to Moby, but it was too complicated to record in that studio.
Vorige week niet veel soeps gedraaid. Wel de enige echte Gary Hagger gefilmd ![]()
In ‘t weekend heerlijke dagen met vrienden en kids gaan relaxen in de Champagnestreek.
Deze week werd ‘t professioneel weer interessant. Moby kunnen volgen op de Vrt, 20 minuten leuk kunnen interviewen en supercrowded optreden meegemaakt in ‘t Belga Café.
Yes! Via via kon ik maandagavond alsnog naar Lenny Kravitz in de Ab. Een collega van De Rode Loper mocht hem interviewen maar beleefde onzekere uren van spanning, want het interview kon wél en dan weer niét… Uiteindelijk kreeg ze 3 of 4 minuten nèt voor de show, maar op de vraag voor wie hij zou kiezen als president, kwam geen antwoord.
Kris is een goede verteller en de eerste die (tegen mij en voor de camera) zo eerlijk, bevlogen en kordaat zijn gedacht zegt over de Amerikaanse politiek.
Waarom hij op z’n 71ste nog blijft optreden?
“If you have an audience you have an obligation to say what you think and I am praying for Barack Obama. He’s is the first person who talks like Kennedy since Kennedy. But I hope someone watches his back, cause all the other people who talked like him have all been killed.”