Wanneer gaan de boekskes nu eens stoppen met alleen maar magere miekes te gebruiken als model. Volle vrouwen zijn zoveel leuker om naar te kijken. Heerlijke reeks foto’s gezien in het Curves Ahead artikel in de Daily Mail. Enjoy!

Ik vond het al bij al een vreemde bedoening, die verkiezing van de 20 private models van Nicky Vankets. Als ik naar zijn pose kijk doet hij mij meer denken aan mismaker Ignace Crombé dan aan een ontwerper.

(more…)

Veel schoon volk zaterdag om 9u s’ morgens in de Noxx in Antwerpen voor de casting van Nicky Vankets. Hij zoekt 20 “huismodellen”  om zijn shows te lopen en hem te vergezellen op beurzen en feestjes. De elegante Ine Nijs, die de finale haalde van ‘t programma topmodel, deed ook mee. Ze vertelde me dat ze al het zomer- en winterdéfilé van Nicky had gelopen (en dus al een beetje huismodel was), maar dat ze graag officieel bij de 20 wilde zijn.

(more…)

Ik heb er de Atlantische Oceaan voor moeten oversteken, maar nu weet ik eindelijk welke Bh mij als gegoten zit. Gisteren kreeg ik een ‘fitting’ van Chantelle in het hotel en ik zat er een cupmaat naast - oh, jee! Merci Chantelle!

Mijn cup is mijlen ver van die van Stephanie Seymour ;0) zij is groot, gespierd en tegelijkertijd rank en rondborstig. Ze is nu 39, moeder van 4 kids en is weer helemaal ‘hot’. Ze is ‘t gezicht van Chantelle, maar doet ook campagnes voor Sisley, Louis Vuiton en Salvatore Ferragamo met Cindy Crawford. De modellen van de eighties zijn bezig aan een revival. Ik interviewde Stephanie op de ‘rooftop’ van het poepchique Gramercy Park Hotel. ‘t Verslag zie je donderdag in de rode loper.

Voor mij was ‘t eens wat anders, zo met de limo afgehaald worden op JFK en slapen in het Gramercy Park Hotel. De foto’s volgen nog. Cheers!

Nie normaal!! Wel normaal!! Compleet op ‘t onverwachtse heb ik bloemen gekregen van Olivier Strelli. Hij was superenthousiast over mijn Rode Loper special: “C’était moderne et tout à fait Strelli. Je veux t’envoyer des fleurs! ” En zo geschiedde.

Op zaterdag liet Kate Ryan haar rug bodypainten in de etalage van de Mac-make-up-winkel in A’pen. Ik kende ‘ons Kate’ van in Athene toen ik daar in 2005 verslag uitbracht over ‘t Eurovisiesongfestival. Over de politieke situatie in ons land hebben we ‘t niet gehad wel over haar nieuwe kapsel en haar skinny jeans en All Stars (haar 13jarig broertje gaat ook zo gekleed).

‘t Opzet van Mac was Kates rug te sieren met ‘n bodypaint om de Wereldaidsdag in de verf te zetten. Mac doet dat sinds 1994 met z’n MacAidsfonds dat Rupal en Dita von Teese als internationale boegbeelden heeft. ‘t Fonds wordt gespijsd door de verkoop van de Viva Glam lipstick waarvan 100% naar ‘t fonds gaat.

Kate voelde zich vereerd om te poseren want zij is al jaren fan van Mac. Ik vond ‘t alleen een beetje vreemd dat ze op haar rug gewoon het logo van Viva Glam VI schilderden. ‘t Leek me nogal magertjes. ‘t Zonnetje op Kates onderrug maakt trouwens geen deel uit van de bodypaint. Dat is een 8 jaar oude tattoo waar ze liever vanaf wil. Tja, dat is nu eenmaal de merde met die tattoos…

Bovendien was het vandaag koud en toch moest de deur van de Mac winkel de hele tijd blijven openstaan terwijl ons Kate daar in haar blote rug in de etalage zat. Ik heb iets tegen winkels die bijna putteke winter schaamteloos warme lucht naar buiten blazen. ‘ t Heeft iets pervers in deze tijden.

Sinds mijn laaste blog-entry heb ik mij gesmeten op mijn rodeloper-special over Olivier Strelli. Ik heb de creatie van zijn zomercollectie 2008 gevolgd van schets tot afgewerkt produkt voor een lange eindejaarsreportage.
Ik had pakweg 12 uur beeldmateriaal waar nu na drie dagen montage (en evenveel dagen visioneren) 18 minuten van overblijven. Die worden op kerstdag om 18u10 uitgezonden. En nu mijn Strelli ei gelegd is - kan ik weer bloggen

(more…)

Converse sneakers en skinny jeans, dat is de dresscode voor Helena sinds ze naar de grote school gaat.

Iets anders doet ze niet meer aan. De foto maakte ze in ‘t pashokje met haar vriendin Sofie. 

Gisteren in Amsterdam Soedanees topmodel Alek Wek gaan interviewen nav haar boek. Coole madam, maar ik stond ervan versteld hoe mager ze is.

Toen ze 14 was, is ze bij haar zus in London gaan wonen om de aan de oorlog en wreedheden in Zuid-Soedan te ontsnappen. In Londen werd ze op haar 19e tijdens een wandeling in een park ontdekt door een talent scout. Ze stond als eerste gitzwart model op de cover van de Elle. Ze woont tegenwoordig in Brooklyn New York en schakelt moeiteloos over van pure Cockney naar New Yorkse slang. Ze maakt handtassen met als naam Wek 1933 naar ‘t geboortejaar van haar overleden vader. Daar wil ze zich helemaal op toeleggen na haar modellencarrière. Op haar handtassensite kan je haar creaties zien. Die gifgroene tas heeft wel iets. Meer volgende dinsdag in De Rode Loper.