tijdens musical premières in Nederland krijg je de gekste desserts!
2 keer raden tijdens welke musical ik dit witte chocolade muiltje voorgeschoteld kreeg…

Op zaterdag liet Kate Ryan haar rug bodypainten in de etalage van de Mac-make-up-winkel in A’pen. Ik kende ‘ons Kate’ van in Athene toen ik daar in 2005 verslag uitbracht over ‘t Eurovisiesongfestival. Over de politieke situatie in ons land hebben we ‘t niet gehad wel over haar nieuwe kapsel en haar skinny jeans en All Stars (haar 13jarig broertje gaat ook zo gekleed).

‘t Opzet van Mac was Kates rug te sieren met ‘n bodypaint om de Wereldaidsdag in de verf te zetten. Mac doet dat sinds 1994 met z’n MacAidsfonds dat Rupal en Dita von Teese als internationale boegbeelden heeft. ‘t Fonds wordt gespijsd door de verkoop van de Viva Glam lipstick waarvan 100% naar ‘t fonds gaat.

Kate voelde zich vereerd om te poseren want zij is al jaren fan van Mac. Ik vond ‘t alleen een beetje vreemd dat ze op haar rug gewoon het logo van Viva Glam VI schilderden. ‘t Leek me nogal magertjes. ‘t Zonnetje op Kates onderrug maakt trouwens geen deel uit van de bodypaint. Dat is een 8 jaar oude tattoo waar ze liever vanaf wil. Tja, dat is nu eenmaal de merde met die tattoos…

Bovendien was het vandaag koud en toch moest de deur van de Mac winkel de hele tijd blijven openstaan terwijl ons Kate daar in haar blote rug in de etalage zat. Ik heb iets tegen winkels die bijna putteke winter schaamteloos warme lucht naar buiten blazen. ‘ t Heeft iets pervers in deze tijden.

Sinds mijn laaste blog-entry heb ik mij gesmeten op mijn rodeloper-special over Olivier Strelli. Ik heb de creatie van zijn zomercollectie 2008 gevolgd van schets tot afgewerkt produkt voor een lange eindejaarsreportage.
Ik had pakweg 12 uur beeldmateriaal waar nu na drie dagen montage (en evenveel dagen visioneren) 18 minuten van overblijven. Die worden op kerstdag om 18u10 uitgezonden. En nu mijn Strelli ei gelegd is - kan ik weer bloggen

(more…)

Décidemment, ik krijg de laatste tijd nogal wat wereldvedetten te zien In ‘t weekend met de Thalys snel op en af naar Parijs gereisd om er ‘the one and only Céline Dion’ 10 minuten te interviewen. Uit goede bron vernam ik dat ze 2 uur bij de schminkster had gezeten. Tja, geen wonder dat ze er dan uitziet als een wassen beeld.

‘t Interview (ter promotie van haar nieuwe album Taking Chances) was zéér professioneel en wat fake, maar nu ik ‘t net heb gevisioneerd valt ‘t allemaal wel mee. Ze komt heel vriendelijk over.  ’t Was allemaal te doen in het poepchique Hotel George V vlakbij de Champs Elisées (waar ik enkele jaren  geleden Liza Minelli interviewde voor rdl), waar je geen kamer hebt onder de 1000 euro.

Vorige woensdag 10 minuten lang Jean-Claude Vandamme himself geïnterviewd naar aanleiding van zijn nieuwe film J.C.V.D. ’t Was een zeer vreemde ervaring. Net voor de babbel (in een loge van de Carré in Willebroek) liet J-C zijn handen poederen door zijn mannelijke oudere assistent. Ik vroeg hem:”Shall we do the interview in English or in French?” waarop hij grapte “In Flemish”. Ik zei dat ik niet wist dat hij Nederlands sprak en hij zei dat zijn moeder Flamande is. Toen ging hij zitten en zei hij: “In English” waarop hij 5 minuten lang heel slecht Engels sprak.

Halverwege mijn babbel ben ik overgeschakeld op ‘t Frans en die taal gaat hem toch een pak beter af. 

(more…)

Op maandag een heerlijk confronterende speech van Sir Bob Geldof gehoord in de Waagnatie in Antwerpen. Hij begon met een mooie sneer: ‘It is good being in Belgium. For our African friends it is the proof that you can run a country without a government.’ Vervolgens schopte hij alle aanwezigen 45 minuten lang een geweten. Het was muisstil in de zaal.

Na de speech vertrokken Prinses Mathilde en President Ellen Johnson-Sirleaf van Liberia (de 1e vrouwelijke president van Afrika) zoals voorzien. Ook eregenodigden Karel en Mireille de Gucht repten zich naar buiten. Maar geheel onverwacht stroomde de rest van de zaal ook leeg. En dat was voor het défilé en het dessert.  Ze hebben daar nogal wat moussekes en schuimkes mogen weggooien

Hoewel interviews niet voorzien waren, heb ik Sir Bob toch 2 vragen gesteld toen hij op ‘t punt stond op café te gaan met Patrick Janssens en Johan Vande lanotte. Hij zei dat Antwerpen als wereldcentrum voor de diamant niets te vrezen heeft omdat er zoveel kennis en vakmanschap aanwezig is. (more…)