Dit weekend geweldig genoten van Avatar in de Kinepolis. In de pauze was ik met Nora op zoek naar een gezonde snack en mijn oog viel op de Smoothies aan 2,90 euro. 

Aan de kassa moesten we 7,20 euro betalen of 3,60 euro per stuk. Ik leg uit dat ze maar 2,90 geprijsd waren op de affiche. Na een hoop gedoe én een onvriendelijke manager heb ik 1,40 euro teruggekregen. Wat bleek? Ze hadden hun prijzen net verhoogd - zo maar eventjes met 30% - en ze waren net die ene affiche naast de Smoothies vergeten aan te passen. 

In ‘t vervolg neem ik mijn Smoothie mee van thuis. 

Als je de kans hebt om je gezicht in 3D te laten inscannen: doen! Ik vond ‘t een maffe ervaring om mijn eigen hoofd/gezicht langs te zijkant te kunnen bekijken (en niet in een spiegel).

En ‘t was een fluitje van een cent: ze trokken 3 foto’s (1 frontaal en 2 in profiel). De kunst is dan niet te bewegen, want anders krijg je extra veel rimpels, diepe barsten of zelfs zwarte gaten in je hoofd.

Ik kreeg mijn 3D scan op het filmfestival van Oostende waar het bedrijf Eyetronics demonstraties gaf. De CEO van Eyetronics, Professor Dirk Callaerts, (naast mij op de foto) vertelde honderduit over alle Hollywoodsterren die hij ondertussen al heeft ingescand. Ze maakten scans voor King Arthur , The last Samoerai , Die another day, Racing stripe, Blade, Star trek, Alexander, Ice princess, Catwoman, Tomb raider, Ella enchanted, Heroes, Smallville, Ocean’s 13, Bionic Women en zelfs Madonna, maar dat is topsecret. Hun portfolio is indrukwekkend.

(more…)

Ik had het niet verwacht, maar de film is een aanrader. ‘t Is helemaal geen vechtfilm! Jean-Claude speelt zichzelf vandaar zijn initialen in de titel JCVD. Ik vond ‘t leuk dat de film roem zo relativeert en dat hij zo Belgisch is. Hij speelt zich voor een groot deel in Schaarbeek af.

En Jean-Claude was goed gezind tijdens ‘t interview.

• Hij zei: Ah, vous êtes grande. Vous ressemblez à … de Monaco.
• Caroline de Monaco? vroeg ik.
• Oui, mais quand elle était plus jeune bien sûr…
• Ikke geflateerd en al lachend: C’est marrant, je m’appelle aussi Caroline… ma mère m’a nommé après elle

En na ‘t interview mochten we nog allemaal op de foto. Hier is de link naar mijn Rode Loper reportage.

Straks om 14u persvisie van de nieuwe film van Jean-Claude Vandamme. Enkele maanden geleden heb ik Jean-Claude al eens geïnterviewd toen ze in de Carré in Willebroeck aan ‘t filmen waren. Het was mijn meest bizarre interview ooit en de sfeer op de set was toen ook heel vreemd.   

Woensdagavond is het dan première in de UGC de Brouckère en mag ik Jean-Claude nog eens 10 minuten interviewen. Ik ben heel benieuwd

Vorige week 2 keer op en af naar Amsterdam. Eén keer uitgerekend op de dag van de spoorstaking. Om 8u aan het Atomium met een busje van Sony naar het Amstel hotel vertrokken om er Patrick Dempsey (yep, McDreamy van Grey’s Anatomy) en Michelle Monaghan (speelde in 2006 naast Tom Cruise in Mission Impossible) elk 6 minuten te interviewen. Patrick zag er veel compacter uit dan op ‘t scherm, maar was heel sympathiek en open. Hij vertelde dat hij in elke stad probeerde te fietsen na de dagelijkse interviewmarathon “to keep grounded”.

Dempsey en Monaghan spelen het grote liefdespaar in de romantische komedie Made of Honour die op 18 juni bij ons uitkomt. Ik wilde weten van Patrick hoe moeilijk ‘t was om niet verliefd te worden op Michelle en hij antwoordde heel relaxed dat je altijd een beetje verliefd wordt op je tegenspeler. Michelle daarentegen reageerde fel: Totaal niet! Ik ben getrouwd en verliefd op mijn man. En wat je in de film ziet, heet acteren.

Dempsey wilde tijdens ‘t interview weten wat ik van de film vond, waarop ik al lachend zei dat mijn mening er niet toe deed omdat ik ZIJN antwoorden nodig had voor mijn stuk. Toen mijn 6 minuten voorbij waren, vroeg hij ‘t nog eens. Ik kon alleen maar eerlijk zijn: dat ik ‘t begin van de film heel knap vond en dat de shots en sfeer van New York me helemaal hadden ingepakt. Maar dat ‘t einde van de film wat flauw werd door een hoop clichés over de Schotten oa. Thanks for your opinion, zei hij.

Ik heb Gaston Berghmans donderdag in Brussel ontmoet en geïnterviewd op de filmset van Christmas in Paris. Gaston is nu 82 en zegt dat dit echt zijn laatste film is. ‘t Is zijn eerste grote dramatische rol en hij is blij dat hij de mensen zal kunnen ontroeren.

Ik heb hem 20 minuten geïnterviewd en hij heeft mooie dingen gezegd. Maar na ‘t gesprek zei hij al lachende: En daar ga jij nu maar een halve minuut van gebruiken. ‘t Is iets meer geworden…

Zondag met de Thalys naar Parijs voor de filmpremière van Asterix aux Jeux Olympiques. ‘t Is de derde Asterix film en hij kostte 80 miljoen euro, duurt 1u57 en voert een hoop sporticonen op van Zinedine Zidane tot Michael Schumacher. Maar dat maakt ‘t daarom geen goede film. Ik vond hem veel te lang en de grappen waren veel te dun gezaaid.

Wel leuk vond ik dat onze Benoît Poelvoorde een absolute hoofdrol speelt en eruit komt als de nieuwe Louis de Funès. Hij heeft zijn mimiek, maakt dezelfde rare geluidjes en lijkt er ook op als hij scheve smoelen trekt.
Poelvoorde speelt Brutus, die zijn vader Julius Caesar wil vermoorden. En die wordt meesterlijk grappig geïncarneerd door keizer Alain Delon. Maar Delon kwam voorbij op de rode loper op ‘t moment dat ik ‘n andere acteur aan ‘t interviewen was. Vreemde situatie, want ik wilde absoluut een quote van Delon. ‘t Is gelukt, op de valreep.

Olalala!!!! Wat was ‘t me een maffe dag in Parijs op maandag. Maar ‘t is allemaal gelukt én ik heb zelfs een handtekening van en foto met Will Smith.

Will is sympathiek en oh zo professioneel en knap en zo. Ik kreeg m’n 5 minuten interview en was geconcentreerd - misschien wel iets té (om te kunnen grappen). Net buiten beeld op een meter van Wills hoofd stond er een digitale timer die onverbiddelijk elke second aftelde. Ik voelde m’n blik ernaar afglijden. Het waren 5 snelle minuten.

Ik vroeg wat ‘t mooiste compliment was dat hij al op de film kreeg. Hij dacht even na (help! weer minder seconden, dacht ik) en zei: Well, I guess the 77 million dollars at the boxoffice last weekend in the States.

Yeah, morgen ga ik Will Smith interviewen in Parijs! En hoewel ‘t maar een interview van 5 minuten zal zijn (in het poepchique hotel George V) vind ik ‘t spannend. ’s Avonds is er een ‘red carpet’ waar ik Will nog eens voor de rdl-micro zal proberen te krijgen.

De aanleiding is de filmpremière van I am Legend, waarin Will de hoofdrol speelt. Ik zag de film op donderdagavond in avant-avant-avant-première in ‘t cinemazaaltje in de kelder van Time-Warner in Brussel samen met enkele filmrecensenten. ‘t Eerste half uur zat ik aan mijn stoel geplakt van de spanning en na de vertoning zat mijn lijf nog serieus vol adrenaline.

Will speelt een wetenschapper, die als enige op aarde een venijnig virus overleeft. En aangezien zijn personage in Manhattan overleeft, werden grote delen van New York ontruimd voor de opnames. Alleen daarvoor al is ‘t leuk om de film te zien. Het einde van de film is dan weer oer-Amerikaans.

Enfin, ik ben ben reuze-benieuwd en ga vroeg slapen want om 8u15 moet ik al op de Thalys zitten.

Vorige woensdag 10 minuten lang Jean-Claude Vandamme himself geïnterviewd naar aanleiding van zijn nieuwe film J.C.V.D. ’t Was een zeer vreemde ervaring. Net voor de babbel (in een loge van de Carré in Willebroek) liet J-C zijn handen poederen door zijn mannelijke oudere assistent. Ik vroeg hem:”Shall we do the interview in English or in French?” waarop hij grapte “In Flemish”. Ik zei dat ik niet wist dat hij Nederlands sprak en hij zei dat zijn moeder Flamande is. Toen ging hij zitten en zei hij: “In English” waarop hij 5 minuten lang heel slecht Engels sprak.

Halverwege mijn babbel ben ik overgeschakeld op ‘t Frans en die taal gaat hem toch een pak beter af. 

(more…)