Gisterenavond reportage wezen draaien in het kasteel van Brasschaat waar fotograaf Marc Lagrange zijn nieuwe erotische fotoboek ‘Lust’ voorstelde.
Ik waande me even in Pfaffland, alleen waren er veel minder bv’s dan Marc had voorzien en dus was het vandaag zweten tijdens de montage want Pieter Loridon, Zofi Horvath en Melvin hadden weinig te zeggen over de foto’s.
Er was wel een leuk model, een zekere Emma. Zij had tijdens de receptie ontdekt dat ze naakt in iemands slaapkamer hangt en vond dat wel een prikkelende gedachte. Hier is een link naar de reportage.
Ik snap niet goed waarom, maar Lagrange recupereerde ook enkele foto’s uit zijn vorig boek ‘Chateau Lagrange’. Ook zijn “Army of Lovers” staat erin. Goeie reden voor mij om in mijn archieven te duiken…
Deze foto nam ik vorig jaar tijdens Lagranges shoot in het fotomuseum in Antwerpen. Het was tijdens de museumnachten en het publiek mocht als “voyeurs” assisteren.
De kassierster van de Delhaize schrok zich een bult toen ze mijn scanner terugzette. Dit is onmogelijk! zei ze. Ik begreep niet waar ze ‘t over had. Maar blijkbaar had ik iets van 59.000 euro gescand. Dat was nog nooit eerder gebeurd en dus werd de directeur erbij geroepen etc. Ik kreeg excuses aangeboden in het Frans en zelfs in het Nederlands en de uitleg dat er ergens in hun winkel een foute streepjescode hangt…
Beware of the crazy Delhaize barcodes!!
Gisteren namen nachtuilen Tomas de Soete (deze week Somas De Toete) en Kirsten Lemaire (deze week Lirsten Temaire) de Grote Peter van De Veireshow over. Gastpresentator was Urbanus. Ik vond hem grappig, hoewel hij nog altijd dezelfde flauwe grappen vertelt als 25 jaar geleden. Toen was dat revolutionair en nu heet zoiets jeugdsentiment zeker?
Ik vind dat Brudio Stussel verschrikkelijk klinkt, maar bij Bru Stu passen ze dit woordspelletje de hele week toe… ook op namen van groepen en songtitels. Beetje chaotisch en onpraktisch if you ask me. Ik zie ‘t ze zo bedenken tijdens de vergadering hoe-vieren-we-25-jaar-Studio-Brussel-zonder-teveel-geld-uit-te-geven: Een tijdelijk nieuw taaltje en we smijten de hele programmatie om want “chaos en uit de bocht gaan is feest”, aldus Tomas De Soete ![]()
Een heel groot paasei, dat wilden ze bij Donna als stunt. Ze proberen al een tijdje de stunts van Q-radio te overtreffen. Daarom is Evy Gruyaert ook weggehaald bij de Rode Loper. Om zich volledig te geven bij Donna.
Dan effe Donna denken: Evy+paasei=”Eivy”
En de foute gedachten waren:
Evy was grappig en dapper en ze doorstond het chocoladebad zonder klagen. Achteraf vertelde Evy me dat ze geen chocolade lust. Alleen witte. But that’s not the real stuff, honey:)
Yes! Via via kon ik maandagavond alsnog naar Lenny Kravitz in de Ab. Een collega van De Rode Loper mocht hem interviewen maar beleefde onzekere uren van spanning, want het interview kon wél en dan weer niét… Uiteindelijk kreeg ze 3 of 4 minuten nèt voor de show, maar op de vraag voor wie hij zou kiezen als president, kwam geen antwoord.
Kris is een goede verteller en de eerste die (tegen mij en voor de camera) zo eerlijk, bevlogen en kordaat zijn gedacht zegt over de Amerikaanse politiek.
Waarom hij op z’n 71ste nog blijft optreden?
“If you have an audience you have an obligation to say what you think and I am praying for Barack Obama. He’s is the first person who talks like Kennedy since Kennedy. But I hope someone watches his back, cause all the other people who talked like him have all been killed.”
Straks mag ik Kris Kristofferson gaan interviewen. Als tiener vond ik hem heel sexy. Ik kan me zo nog de beginscene uit Convoy herinneren: Hij als truckchauffeur en Ali McGraw in haar sportcar. Hij is nu 71, maar ik ben heel benieuwd om hem te zien en met hem te praten. Op zijn website ziet hij er nog hetzelfde uit als 30 jaar geleden alleen met veel rimpels.
Hij schreef een pak songs voor artiesten als Johnny Cash en Janis Joplin. Zelf heeft hij een nieuwe plaat uit: This old road. Van de titelsong werd ik heel rustig.
Ik heb Gaston Berghmans donderdag in Brussel ontmoet en geïnterviewd op de filmset van Christmas in Paris. Gaston is nu 82 en zegt dat dit echt zijn laatste film is. ‘t Is zijn eerste grote dramatische rol en hij is blij dat hij de mensen zal kunnen ontroeren.
Ik heb hem 20 minuten geïnterviewd en hij heeft mooie dingen gezegd. Maar na ‘t gesprek zei hij al lachende: En daar ga jij nu maar een halve minuut van gebruiken. ‘t Is iets meer geworden…
Ik vond ‘t een heel knap optreden van Stef Kamil en co in de Marconistudio van de Vrt. De band stond niet op het podium maar in een vierkant in het midden van de studio tussen het publiek.
Dat schept een huiskamergevoel, zei Stef Kamil.
Dan kunnen de mensen de partituren meelezen? vroeg ik.
Ja, moesten we die hebben, zei Stef Kamil.
Al lang niet meer zo hard gelachen als met de vette Britse comedyserie ‘Fonejacker’ op dinsdagavond op Canvas.
Het is een soort van candid camera maar dan met de telefoon. Ze noemen dit genre ‘prank calls’ en dat betekent neptelefoontjes of telefoongrappen. Geniaal hilarisch is de doovdé-prank call van een man die een dvd-speler wil kopen.