Vorige woensdag 10 minuten lang Jean-Claude Vandamme himself geïnterviewd naar aanleiding van zijn nieuwe film J.C.V.D. ’t Was een zeer vreemde ervaring. Net voor de babbel (in een loge van de Carré in Willebroek) liet J-C zijn handen poederen door zijn mannelijke oudere assistent. Ik vroeg hem:”Shall we do the interview in English or in French?” waarop hij grapte “In Flemish”. Ik zei dat ik niet wist dat hij Nederlands sprak en hij zei dat zijn moeder Flamande is. Toen ging hij zitten en zei hij: “In English” waarop hij 5 minuten lang heel slecht Engels sprak.

Halverwege mijn babbel ben ik overgeschakeld op ‘t Frans en die taal gaat hem toch een pak beter af. 

(more…)

Nog altijd geen regering. Na 135 dagen onderhandelen!

In Brussel hangen op veel plaatsen Belgische vlaggen uit. Gewoon bij de mensen aan hun raam. En hier en daar zijn er krachtiger reacties, zoals op de foto.

Converse sneakers en skinny jeans, dat is de dresscode voor Helena sinds ze naar de grote school gaat.

Iets anders doet ze niet meer aan. De foto maakte ze in ‘t pashokje met haar vriendin Sofie. 

Op maandag een heerlijk confronterende speech van Sir Bob Geldof gehoord in de Waagnatie in Antwerpen. Hij begon met een mooie sneer: ‘It is good being in Belgium. For our African friends it is the proof that you can run a country without a government.’ Vervolgens schopte hij alle aanwezigen 45 minuten lang een geweten. Het was muisstil in de zaal.

Na de speech vertrokken Prinses Mathilde en President Ellen Johnson-Sirleaf van Liberia (de 1e vrouwelijke president van Afrika) zoals voorzien. Ook eregenodigden Karel en Mireille de Gucht repten zich naar buiten. Maar geheel onverwacht stroomde de rest van de zaal ook leeg. En dat was voor het défilé en het dessert.  Ze hebben daar nogal wat moussekes en schuimkes mogen weggooien

Hoewel interviews niet voorzien waren, heb ik Sir Bob toch 2 vragen gesteld toen hij op ‘t punt stond op café te gaan met Patrick Janssens en Johan Vande lanotte. Hij zei dat Antwerpen als wereldcentrum voor de diamant niets te vrezen heeft omdat er zoveel kennis en vakmanschap aanwezig is. (more…)

Ja, ja, ‘t is me gelukt! Ik heb op zondag 20 door Parijs gelopen met mijn maatje Chantal. En zeggen dat ik een jaar geleden met moeite een half uur kon lopen.

Ik heb wel nog gigantische spierpijn in mijn dijbenen, maar ‘t is minder erg dan na de 20 km van Brussel in mei. Toen kon ik de volgende dag amper op mijn benen staan. En hoewel ik veel te weinig heb getraind sinds mei, heb ik toch mijn tijd verbeterd: 2u11min in plaats van 2u25min

Vertrekken én aankomen aan de Eiffeltoren is wel dé max. Ik heb foto’s getrokken met mijn gsm (before and after), maar ik heb geen flauw idee hoe ik die op mijn mac krijg. Iemand een tip? Nu op naar de volgende 20km. Die van Madrid of Rome of New York? Moet ik dringend ‘ns onderzoeken…

Vorige week 3 dagen naar de Waddenzee gegaan voor een perstrip van het surfmerk O’Neill. Kennis gemaakt met de surfersmentaliteit. Deze T-shirt vat ‘t goed samen.

Geniale vondst gezien op het strand van Vlieland: de Vliehorstmobiel schrijft er met zijn achterbanden gedichten in het zand.

De Bv van dienst was Zohra. Zij is sinds de Sultans of Surf (vorig jaar in Marokko) het gezicht van O’Neill in België. Ze draaide een fijne dj-set in Café de Zeevaert op Vlieland (foto volgt nog) en genoot van de boottocht naar de zeehonden, maar golfsurfen lukte langs geen kanten.

Dat leer je dan ook niet in 1,2,3. Alleen is een vallende Zohra niet ideaal om een Rdl-stuk over te draaien. Maar wel een heel coole madam.

In ‘t Wit Paard in Kobbegem, of all places, was ik donderdag getuige van een soort verbroedering tussen Vrt en Vtm.
Ik had nog nooit een gezamelijke pc van Vrt en Vtm meegemaakt. Laat staan eentje waarop de programmadirecteur van Vtm de mediamanager van Vrt met een big smile samen op de foto gaan.

De verbindende krachten waren deze keer geen tsunami, maar de gebroeders Wauters. Zij vieren dit jaar Clouseau 20. En niet omdat ze 20 jaar bestaan, zei Koen, maar omdat ze nu 20 jaar plaatjes maken.
En voor ik het vergeet : de reden van de pc. De zenders gaan samen in Vlaanderen op zoek naar de ultieme Clouseau song. Je kan ook stemmen via de site van Clouseau. Misschien moeten ze er dan maar ineens een soort nationale Clouseau test van maken

Hey! Ik sta met naam, toenaam, leeftijd en beroep in ‘Joost’, het Vrt-blad.
De visual is voor één keer geen foto van mij, maar van de artistieke expressie van mijn zoon Anton

Ik schrok wel even! Het microblokje klopt helemaal! 

Gisteren in Amsterdam Soedanees topmodel Alek Wek gaan interviewen nav haar boek. Coole madam, maar ik stond ervan versteld hoe mager ze is.

Toen ze 14 was, is ze bij haar zus in London gaan wonen om de aan de oorlog en wreedheden in Zuid-Soedan te ontsnappen. In Londen werd ze op haar 19e tijdens een wandeling in een park ontdekt door een talent scout. Ze stond als eerste gitzwart model op de cover van de Elle. Ze woont tegenwoordig in Brooklyn New York en schakelt moeiteloos over van pure Cockney naar New Yorkse slang. Ze maakt handtassen met als naam Wek 1933 naar ‘t geboortejaar van haar overleden vader. Daar wil ze zich helemaal op toeleggen na haar modellencarrière. Op haar handtassensite kan je haar creaties zien. Die gifgroene tas heeft wel iets. Meer volgende dinsdag in De Rode Loper.

Op zondag in een flinke portie jeugdsentiment gebeten: ‘t was de première van De Fabeltjeskrant musical in ’s Hertogenbosch. (Al die BNers herkennen was een ander paar mouwen.)

Doorgaans heb ik een grondige hekel aan het musical genre. Maar het moet gezegd: De Fabeltjes-krant viel me enorm goed mee. Er zit nog altijd humor in voor de volwassenen en de personages blijven herkenbaar. Mijn favoriet is de Postduif.

Enfin, zo meteen monteer ik het stuk en vanavond zit ‘t in De Rode Loper